Diyabetik nefropati tanılı böbrek biyopsilerinde miRNA-342 ve SOX6 ekspresyonlarının diyabetik nefropati sınıflaması, prognostik histomorfolojik parametreler ve laboratuvar bulguları ile korelasyonu

Diyabetik nefropati (DN) diyabet hastalarının yaklaşık %40’ında görülen ve kronik böbrek hastalığının başlıca nedenlerinden biri olan mikrovasküler bir komplikasyondur. Diyabetik nefropatinin seyri ilk olarak 1983’te Mogensen ve arkadaşları tarafından erken hipertrofi-hiperfonksiyon, klinik bulgu olmadan glomerüler hasar, DN başlangıcı, aşikar DN ve son dönem böbrek yetmezliği (SDBY) olmak üzere 5 evre olarak tanımlanmıştır. SDBY bu sürecin en belirgin sonucu olarak karşımıza çıkar ancak hastaların çoğu, böbrek transplantasyonu tedavisi şansına bile erişemeden kardiyovasküler hastalıklar ve enfeksiyöz nedenlerden dolayı kaybedilmektedir. Bu mikrovasküler komplikasyon, tip 1 diabetes mellituslu (DM1) hastaların yaklaşık % 30'unda ve tip 2 diabetes mellituslu (DM2) hastaların yaklaşık % 40'ında gelişir. Böbrek biyopsisi DN tanısının altın standardı olmasına rağmen, böbrek tutulumu olan diyabetik hastaların çoğuna biyopsi yapılmamaktadır. Böbrek biyopsisi için uygun standartları kullanarak böbrek dokusunu değerlendirmek önemlidir. Diyabetin başlangıcından itibaren 5. yıl gibi erken bir zamanda gelişen diffüz mezengial genişleme, ışık mikroskobu ile gözlemlenebilir en erken değişikliktir. Mevcut tedavilere rağmen, DN gelişim riski ve hastalığın prognozunun belirlenememesi açısından hala risk mevcuttur ve bu nedenle, DN’li hastaların prognozunu iyileştirmek için acilen yeni tanı ve tedavi yöntemlerine ihtiyaç vardır. Bu amaca ulaşmak için yeni biyomarkerların belirlenmesi, klinik olarak ilgili önemli mekanizmaları değerlendiren klinik çalışmaların tasarlanması ve tedavide böbreğe özgü hastalık mekanizmalarını (glomerüler hiperfiltrasyon, inflamasyon ve fibrozis) hedefleyen terapötik ajanların geliştirilmesi gerekmektedir. Güncel araştırmalar arasında en popüler olan biyomarkerlar ise microRNA(miRNA)’lardır. MiRNA’lar non-coding RNA (ncRNA) ailesindendir. Genomumuzda protein kodlamayan ncRNA’ların, protein kodlayan RNA’lardan daha fazla sayıda ve fonksiyonel olduğu görülmüştür. NcRNA’lar ise 200 nükleotidden daha kısa serilerden oluşan miRNA ve sirküler RNA(circRNA)’ları içeren küçük ncRNA’lardan ve daha büyük serilerden oluşan long non-coding RNA(lncRNA)’ları içerirler. DN‘li hastalarda ve hayvan deneyleriyle yapılan son çalışmalarda ncRNA’ların nefropati gelişiminin erken basamaklarında etkisi olduğu gösterilmiştir. Bu mekanizmaları ortaya çıkarmak ve başka laboratuvar bulguları ile ilişkilendirmek hastalığın sınıflandırılmasında ve prognozunu belirlemede fayda sağlarken hastaların klinik yönetimi ve tedavisini de düzenlemeye yardımcı olacağı için önem taşımaktadır. DN’li böbrek dokularında miRNA‑342 ekspresyonu azalırken SOX6'nın ekspresyonunun arttığını gösteren çalışmalar bunlar arasında en güncel ve popüler olan çalışmalar arasındadır, biz de çalışmamızda bu iki gene ait genetik ve immünhistokimyasal değerlendirme sonuçları, hastalara ait klinik ve laboratuvar bulguları ve patoloji raporlarındaki histomorfolojik parametreler ile birlikte karşılaştırmalı olarak değerlendirilecektir. Çalışmamızda amacımız değerlendireceğimiz miR ‑ 342 ve SOX6 ekspresyonlarının, DN tedavisinde yeni bir terapötik hedef olarak hizmet edebileceği gibi, hastalığın sınıflaması ve prognozunun belirlenmesindeki önemini ortaya koyacaktır.

17.05.2021 – GÖZDE ARSLAN, YASEMİN YUYUCU KARABULUT

Meme ve Over Kanseri Hücrelerine Karşı Nanopartiküllerin in Vitro Olarak Antikanser Etkinliklerinin İncelenmesi

Meme kanseri, tüm dünyada en sık görülen ikinci kanser olmakla beraber kadınlarda en sık rastlanan kanser türüdür. Günümüzde meme kanseri, birçok hastanın ve hasta yakınının yaşam kalitesini, ekonomisini etkileyen ve sağlık hizmetlerini de önemli bir biçimde sarsan, çok hızlı yayılabilen önemli bir hastalıktır. Meme kanserinin tedavisi hastalığın evresi ile ilgilidir. Günümüzde meme kanseri tedavisinde; cerrahi, kemoterapi, radyoterapi, endokrin tedavi gibi farklı birçok yöntem kullanılmaktadır. Bu yöntemler en yaygın kullanılan kemoterapi kanser tedavisi yöntemleri arasında yer alsa da yan etkileri açısından önemli eksiklikler taşımaktadırlar. Bundan dolayı kansere karşı yeni tedavi yöntemleri geliştirmek önem arz etmektedir. Bu yan etkilerin üstesinden gelmek için, son zamanlarda, nanotıp aracılı modalitelerin, aktif/pasif hedeflemeleri, yüksek çözünürlük/biyoyararlanımları, biyouyumlulukları ve çok işlevli olmaları nedeniyle kanser tedavisinde çok ilgi görmektedir. Çinko oksit nanopartikülleri (NP'ler), boya, yüzey kaplama ve kozmetik gibi endüstriyel ürünlerde sıklıkla kullanılmaktadır. ZnO, son zamanlarda biyolojik ve biyomedikal alanlarda da kullanılmaya başlanmıştır. Bundan dolayı çalışmamızda saf ve Mn katkılı ZnO nanopartikülleri hidrotermal yöntemle sentezlenerek, A 2780 over kanser hücre hattı,ER+ (MCF-7), ER- insan meme kanseri hücre hattı (MDA-MB-231) ve normal insan fibroblast hücre hattı (BJ-5ta) sitotoksisite, apoptoz, hücre döngüsü, Notch sinyal yolağı ve ultrastrüktürel yapı üzerindeki olası etkilerini araştırmak için yapılacaktır. Böylece hangi konsantrasyondaki metal katkılı nanopartikülün meme kanseri tedavisinde etkili olup olmadığı tespit edilip, ileriki çalışmalarda hayvan deneyleri için ön hazırlıklar yapılmış olacaktır. Bu çalışma sonucunda bilimsel çalışma alanına yeni ilaç adaylarını kazandırılması ve bu ilaç adaylarının ülkemizde üretilmesi ile ekonomimize de katkı sunması beklenmektedir.

28.06.2021 – 28.06.2024 SELMA ERAT, AHMET DAĞ, EMEL SEZER, YASEMİN YUYUCU KARABULUT, TOLGAY TUYAN İLHAN, FURKAN AYAZ, SAADET YILDIRIMCAN, ŞEVKİ GÖKSUN GÖKULU, DERYA YETKİN

Tamamlandı Diğer (Ulusal) Araştırmacı

Topical Application of High-Dose Mesna Prevents Adhesion Formation: An Experimental Animal Study

01.04.2019 – 01.07.2021 MUSTAFA BERKEŞOĞLU, YASEMİN YUYUCU KARABULUT

Tamamlandı Diğer (Ulusal) Araştırmacı

Diğer kategoride proje bulunamadı!